Die Wollwäscherei am Weserbach – Wasser, Arbeit, Wandel
Roetgen
Aan de idyllische Weserbach klotste niet alleen het water, maar hier begon ook het werk aan de grondstof zelf.
Al om 1815 werd er in de groene vallei ten zuiden van het dorp een wolwasserij geëxploiteerd, omdat het water daar als bijzonder puur werd beschouwd. De schapen werden in de beek gewassen, de geschoren wol werd vervolgens in kuipen met heet water en zeep gereinigd.
De geur van vochtige wol en stoom hing over de vallei, later kwam daar het stampen van de stoommachine bij. Generaties leefden van dit werk, tot met de industrialisatie grotere bedrijven ontstonden en kleinere locaties hun betekenis verloren. De gebouwen verdwenen, het terrein viel terug aan de natuur.
Wie vandaag de dag de beek volgt, ziet nauwelijks nog sporen. Alleen op enkele oeverplaatsen is te vermoeden dat hier ooit een wolwasserij stond, die de ontwikkeling van Roetgen in belangrijke mate heeft gevormd.
mehr lesen Al om 1815 werd er in de groene vallei ten zuiden van het dorp een wolwasserij geëxploiteerd, omdat het water daar als bijzonder puur werd beschouwd. De schapen werden in de beek gewassen, de geschoren wol werd vervolgens in kuipen met heet water en zeep gereinigd.
De geur van vochtige wol en stoom hing over de vallei, later kwam daar het stampen van de stoommachine bij. Generaties leefden van dit werk, tot met de industrialisatie grotere bedrijven ontstonden en kleinere locaties hun betekenis verloren. De gebouwen verdwenen, het terrein viel terug aan de natuur.
Wie vandaag de dag de beek volgt, ziet nauwelijks nog sporen. Alleen op enkele oeverplaatsen is te vermoeden dat hier ooit een wolwasserij stond, die de ontwikkeling van Roetgen in belangrijke mate heeft gevormd.
